De zonen van Abe en het verdwenen lied

Nico Kwakman

Net als vele andere gezinnen die de grote stad zijn ontvlucht, verhuist Abe met zijn vrouw en zijn volwassen kinderen naar het platteland. Daar ervaren ze dat het dorpsleven hoge eisen stelt aan de nieuwe bewoners. De vrouwen weten er wel raad mee, maar de mannen ontsporen massaal. Ze moeten geregeld tot de orde worden geroepen. Als het niet goedschiks kan, dan maar kwaadschiks. Abe en zijn gezin leven hun eigen leven. Zijn dochter zingt met haar prachtige altstem de mooiste volksliedjes, en weet daarmee de harmonie in huis te bewaren. Toch gaat het ook hen niet altijd voor de wind. Als de moeder van het gezin wordt gestalkt en het haar teveel wordt, neemt ze de benen. Als blijkt waar ze haar toevlucht heeft gezocht, reist het gezin haar achterna. Eén van de drie zonen blijft achter in de nieuwe woning, omdat er nog een paar klussen wachten. Om wat aanspraak te hebben, maakt hij kennis met zijn buurvrouw – een klinisch psycholoog – en haar verstandelijk gehandicapte broer. Ze lijdt een geheimzinnig bestaan en houdt er nogal vreemde ideeën op na. Desondanks ontstaat er een hechte band. Vooral als hij haar bekent dat hij lijdt aan hallucinaties. Ze belooft hem daarvan af te helpen, maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie