Roze Ouderen in Utrecht : De sociale, zorg- en woonbehoeften van lesbische, homoseksuele, biseksuele en transgenderouderen

A. van Eijk, F. Cramwinckel, L. Moerings

De stad Utrecht telt relatief weinig 65-plussers (ruim 10% van alle inwoners). Maar dit aantal neemt de komende jaren toe en de meesten daarvan zullen zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen, al dan niet met zorg of ondersteuning. Zo willen de meeste senioren dat zelf ook graag. Het gemeentelijk beleid is tegenwoordig niet meer gericht op specifieke doelgroepen, zoals ouderen in het algemeen of specifieke groepen ouderen in het bijzonder. Toch zijn er in de praktijk van zorg en welzijn signalen dat sommige ouderen meer aandacht vergen dan anderen. Denk bijvoorbeeld aan ouderen met een migrantenachtergrond of laaggeletterden. Dit bracht ons op de vraag hoe het in Utrecht gesteld is met de zogeheten roze ouderen. Er zijn zorginstellingen met een roze loperbeleid en er zijn talloze verenigingen of sociale activiteiten voor LHBT-ers, maar we hadden eigenlijk geen beeld van wat 60-plussers zelf vinden van het ouder worden en waar zij behoefte aan hebben. Dit onderzoek biedt voldoende basis om gemeente en zorgaanbieders bewuster te maken van deze groep ouderen en dat wat zij nodig hebben bij het ouder worden, nu of later. Voor ons houdt het werk dus niet op: we beginnen pas.