Neem een kip

Erna Sassen, Martijn van der Linden

Lindsey liet me na de introductiedagen van de dansacademie foto’s en selfies zien van haar en haar nieuwe klasgenoten.‘Wie is dat?!’ vroeg ik, waarbij ik onmiddellijk de juiste persoon eruit pikte.‘Jeremy.’Jeremy. Angstaanjagend knap. Kop groter dan Lindsey, gespierde armen (om háár middel!), sympathieke tanden, leuke glimlach, vrolijk, stralend, kortom: alles wat ik niet ben.‘Hij is gay,’ vermeldde ze er onmiddellijk en ongevraagd bij.‘Als Jeremy gay is, ben ik mevrouw De Vries,’ zei ik. (Mevrouw De Vries is Lindsey’s lesbische overgrootbuurvrouw.)‘Hij ís gay!’‘Maar dat maakt jou toch niet uit?’ vroeg ik venijnig.‘Hoezo?’Het was me al eerder opgevallen dat ik ranzig gemene dingen tegen Lindsey zeg als ik jaloers ben. ‘Jij hoeft niet op iemand te geilen om seks met hem te kunnen hebben, toch?’Lindsey’s ogen werden meteen keihard. ‘True,’ snauwde ze. ‘Seks met Jeremy lijkt me het einde. Ik wil niks liever, dat snap je.’ Bron: Flaptekst, uitgeversinformatie